Afrika’ya ilaç göndermeye karar vermiştik; fakat hepsinin üzerinde tok karınla yazıyordu.
17 Eylül 2018; 22:11
İkisi odada yalnızdı;
– Ben açtım. Bir kadının dostluğuna açtım, bir kadına dokunmaya, bir kadını sevmeye açtım. Doyurmak istedim kendimi. Daha çok yaşamak istedim seni, daha çok paylaşmak, daha çok konuşmak, anlatmak. Fiziksel olarak da açtım, duygusal olarak da. Ama sen doymuştun, kendin anlatmıştın saatlerce bir şey hissetmeyecek kadar başka biriyle seviştiğini, hangi pozisyonlarda, nasıl yaptığınızı. Asla sorun etmedim ama şimdi anlıyorum. Yakın erkek arkadaşın o kadar çok fazla vardı ki ve onlarla o kadar çok vakit geçiriyordun ki. İhtiyacın yoktu bana, dokunuyordun onlara, anlatıyordun onlara. Yaşayacağını yaşamıştın sen zaten. Benim sana ihtiyacım vardı ama senin bana yoktu, olması için ortam bile yaratmak istemiyordun. Yapamadım, devam edemedim bu şekilde. Bencillik olarak gördün bunu, oysa ki ben sadece açtım. Daha çok seni istiyordum. Sende ise ben yoktum, bana yer de kalmamıştı.
Sessizce beklediler…
Birden;
– Ama ben sana sürekli aşkım, bebeğim diyerek elini tutamam ki.
-!?
Erkek çıktı odadan, bir daha da birbirlerini görmediler.
![](https://i0.wp.com/yavruetre.com/wp-content/uploads/2021/04/Afrikaya-ilac-gondermeye-karar-vermistik-fakat-hepsinin-uzerinde-tok-karinla-yaziyordu.-738x1024.jpg?resize=738%2C1024&ssl=1)